11 Յունիս 2013
                                                                                                        Հալէպ

Պատուարժա՛ն Հոգաբարձութիւն՝
«Հայաստան» Համահայկական Հիմնադրամի
Երեւան, Հայաստանի Հանրապետութիւն

Յարգելի՛ անդամք՝

Ազգակցական աղերսի ջերմութեան բերումով ստեղծուած խանդավառութեամբ՝ հետեւեցանք 30 Մայիս 2013ին, Երեւանի մէջ գումարուած «Հայաստան» Համահայկական Հիմնադրամի  Հոգաբարձուներու 22րդ նիստի կայացման աշխատանքներուն:

Յուսադիր էինք, որ այս ժողովը իր օրակարգերուն հիմնական բաժինը պիտի յատկացնէ սուրիահայութեան տագնապին, եւ իրաւացի էինք մեր յուսադրութեան մէջ երկու պատճառներով, նախ հաւատացած էինք, որ հայրենի թէ աշխարհասփիւռ մեր հայրենակիցները մեզի նման պիտի զգան մեր ապրած տառապանքին ահաւորութիւնը եւ պիտի չզլանան օգնութեան ձեռք երկարելու, երկրորդ՝ որովհետեւ գիտէինք թէ սուրիահայ համայնքին նման պատմական եւ ազգային կարեւոր նշանակութիւն ունեցող համայնք մը վստահ պիտի արժանանար բոլորին հոգատարութեան եւ այդ հոգատարութիւնը արդարացնող վերաբերմունքին:

Մեր կարգին ճիգ չխնայեցինք, ժողովիդ նամակ յղեցինք եւ ամփոփ տեղեկագիր ներկայացուցինք մեր աշխատանքներուն մասին, ենթադրելով, որ այդ օգտակար պիտի դառնայ, որ դուք մեր կարիքներուն ծանօթանաք եւ գնահատէք մեր տագնապահար կացութիւնը:

Սակայն մեր յոյսերը ի դերեւ ելան, երբ Հիմնադրամի Հոգաբարձութեանդ նիստը որոշեց 2013ի հեռուստահանգանակութիւնը նպատակաուղղել Վարդենիս-Մարտակերտ 114Քմ երկարութեամբ ճանապարհի կառուցման ծրագրին: Առկախ, որ ՀՀ մեծարգոյ նախագահը՝ նախքան Հիմնադրամի Հոգաբարձական նիստի օրակարգային հարցերուն քննարկումը արտասանած իր ներածական խօսքին մէջ ընդգծած էր, որ «այս օրերուն Սուրիոյ եւ սուրիահայութեան վիճակը բոլորիս համար դեռեւս կը մնայ որպէս բաց վէրք: Մենք ե՛ւ որպէս պետութիւն, ե՛ւ որպէս հայ ժողովուրդ կաջակցինք եւ պիտի աջակցինք սուրիահայ մեր քոյրերուն եւ եղբայրներուն, անկախ այն բանէն՝ անոնք եկած են Հայաստան թէ մնացած են Սուրիոյ մէջ»:

Յարգելի՛ անդամք՝

Մեզի համար երբեք ցանկալի չէր նման կացութեան մէջ յայտնուիլը, սակայն յանուն մեր ժողովուրդի ֆիզիքական գոյութեան պահպանման պայքարին, որ կը մղենք հոգեւոր եւ նիւթական ազգային արժէքներով տոգորուած, պատմական վկայարաններու տէր ու պահապան հանդիսացող, ազգասէր ու հայրենասէր սերունդներու դաստիարակութեան հիմնական կռուան ներկայացող՝ սուրիահայ համայնքը պահելու համար, բոլորովին այլ վերաբերմունք կակնկալէինք ձեզմէ, մտածելով, որ այս արժանիքներու պահպանումը համայն հայութեան վերաբերող խնդիր է:

Ձեր աշխատանքներուն յաջողութիւն եւ բարգաւաճում կը մաղթենք:

Սուրիահայութեան
Շտապ Օգնութեան եւ Վերականգնումի Մարմին